محمد آقاسی

عالم نـ رسیدن ها و جهان رسیدن ها(3)

4sogh — Thu, 10 May 2012 12:48:00 GMT

انسان مبدا و مبدع هنر است. از این رو باید با قامتی افراشته چون بر بالای بلندای مفهوم انسانیت، بر مفهوم هنر چیره کرد. با اندیشه در غایت خلقت انسان می توان نهایت هنر را فهم نمود: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ»(سوره مبارکه ذاریات/٥٦) این نکته از آن جهت اهمیت دارد که بیشترین تاکید بر هنرمندی در دنیای امروز بر دو ساحت «عالم تخیلات» و «عالم محسوسات» استوار گشته و بیشترین نظر برای جلب مخاطب هنر بر «ادراک خیالی» و «ادراک حسی» پدیدار گشته است. رسانه های امروز نیز با استفاده از ساحت هنر دو شناخت برآمده از این دو ساحت را به مخاطبان القا می نمایند. یعنی کسی که در معرض گوناگون رسانه هاست، یا متکی به «شناخت خیالی» یا «شناخت حسی» شده و از این دو منظر، عالم را نظاره می کند. پس میان هنر، هنرمند و رسانه ای که به عقل، خیال یا وهم میدان می دهد، تفاوت ماهوی جدی وجود دارد؛ هر چند در ظاهر نتوان میان آنها تفکیک را برقرار نمود.

خیال در فلسفه اسلامی سرچشمه هنر برشمرده می شود و هنر غربی نیز بر حس استوار است و شاید در موارد معدودی نیز گام به ماهور خیال گذاشته باشد. اما این قدم زدن بر اساس صدفه و تصادف است و نه بر مبنای داشتن فهم مضاف و مضاعف.

مرتبه خیالی، مرتبه ای از نفس است که واسطه میان بدن طبیعی و روح عقلی عمل می کند. انسان در حرکت جوهری خود بعد از گذشت از عالم طبیعت و اتحاد با عالم مثال، توانایی ایجاد صوری نظیر صورت های موجود در عالم خیال پیدا م یکند.(زهره برقعی، عالم خیال از نظر ابن سینا و صدرالمتالهین، 1389) جناب صدرای شیرازی، عالم خیال را بر دو قسم می داند:

اول- خیال متصل / دوم- خیال منفصل

خيال‌ متصل‌ از آن‌جا كه‌ متصل‌ است‌ به‌ خيال‌ منفصل‌ به‌ اين‌ نام‌ خوانده‌ شده‌ و نيز متصل‌ است‌ به‌ ساحت‌ مشاعر بشري‌، امّا خيال‌ منفصل‌ مستقل‌ از بشر است‌. حتي‌ صُوَر خيالي‌ اين‌ عالم‌ نيز مستقل‌ از ذهن‌ بشري‌ است‌. صورت‌هاي‌ خيالي‌ متصل‌ شعبه‌هايي‌اند از نهر جاري‌ درياي‌ صورت‌هاي‌ خيال‌ منفصل‌ و صورت‌هاي‌ خيالي‌ متصل‌ از صورت‌هاي‌ خيالي‌ منفصل‌ سرچشمه‌ مي‌گيرند.(محمد مددپور، معنی و مفهوم خیال در هنرهای سنتی و مدرن، 1386) خیال متصل برآمده از نفس آدمی است و از این رو متصل خوانده می شود. خیال منفصل نیز خیالی است که به عالم وجود معقول مرتبط است و از آنجا نزول می نماید. بهترین هنر، یا هنر اسلامی هنری است که از عالم معقول نشات گرفته و نشئه محسوس در بیاید. هنری است که از خیال منفصل به خیال متصل راه یابد و آن را شکل دهد. این در حالی است که چرخه آفرینش هنری در امروز جامعه بشری درست معکوس جریانی است که گفته شد.

تو و طوبي‌ و ما و قامت‌ يار / فكر هر كس‌ به‌ قدر همت‌ اوست‌

عقل، سایر قوا را تعدیل می‌كند، نه تعطیل. وهم را كه عهده‌دار ادراك مفاهیم جزئی است، تعدیل می‌كند، نه تعطیل. خیال را كه عهده‌دار صورتگری و صورت‌پردازی است، نه مفهوم، آن را تعدیل می‌كند، نه تعطیل. قوه متخیله را هم كه میاندار این صحنه است، تعدیل می‌كند، نه تعطیل. چون ما یك وهم داریم كه مفاهیم جزئی را ادراك می‌كند، مثل دوستی زید با عمر، دشمنی فلان با فلان... این مفهوم دوستی و دشمنی یا مفهوم صدر و ذیل یا مفهوم كینه و علاقه، این مفاهیم را قوه واهمه درك می‌كند، اما این صورت را كه مثلاً یك جایی رفتیم، آن باغ، آن خانه، آن محفل، آن صحنه، همه اینها وقتی ما از اینجا رفتیم در این محفظه می‌ماند، نگهبان اینها قوه خیال است. قوه خیال نگهبان صورت است، نه مفهوم، قوه واهمه نگهبان مفهوم است نه صورت؛ و عقل تعدیل کننده اینهاست.(عبدالله جوادی آملی، 1389)

رسانه های استفاده کننده از هنر تلاش زیادی دارند که رابطه محب و محبوب را نمایش دهند. هنر و هنرمند هم تلاش زیادی برای اینکا رمی کند که «تشدید محبت محبوب» را برای ما تصویر کند. هنر در مبنای دین هم نزول دارد و هم صعود، هم محبت می کند و هم محبوب می شود. یعنی از بالا می آید و مخاطب خود را به بالا می برد. یعنی قوای عقل هم تلاش برای همین موضوع دارند که فرمود: «وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِّلَّـهِ» (سوره مبارکه بقره/ 165) و هنر برآمده از ساحت عقل انسانی هم می بایست به این تصاویر برسد و بپردازد. اما طبق آنچه گفته شد توان قوای گوناگون در معنای این مفهوم متفاوت و متمایز خواهد بود و در نتیجه تصاویر مشاهده شده نیز اینگونه اند.

این همه عكس می و نقش مخالف كه نمود / یك فروغ رخ ساقی است كه در جام افتاد

از این روست که گویند وقتی «لیلای مجنون» را در آخر عمر بیماری عارض شد، مادرش به عنوان وصی بر بالین او حاضر شد. لیلی به مادر گفت: «وصیت مرا به مجنون برسان و به او بگو اگر خواستی عاشق شوی و مهر بورزی، رو به کسی کن که با یک تب از تاب نیفتد، و با یك بیماری همه جمالش فرو نریزد.» ؛ و چه زیبا مولای محبان و محبوبان عالم، سید شهیدان جهان در پایان دعای «عرفه» فرمود: «ما و‌ُج‍ُد‌ُ م‍ُن‌ً ف‍َق‍َد‌ُك‌ و‍ُ ما ف‍َق‍َد‌ُ م‍ُن‌ً و‌ُج‍ُد‌ُك» كسی كه تو را نیافت چه یافت؟ و كسی كه تو را یافت چه چیز نیافت؟

عاشق شو ورنه روزی، کار جهان سرآید / نا خوانده نقش مقصود، از کیمیای هستی

توضیح نوشت اول: بر خلاف برخی سریال نویسیها، بنا نبود این مطلب سلسله وار باشد. همین جا از تمام مشوقین صمیمانه تشکر می کنم.

توضیح نوشت دوم: شنیدن نقدهای شما –به شرط رعایت انصاف- خوشحالم می کند.

توضیح نوشت سوم: همه ابیات از حافظ شیرازی است.

رو ب او

4sogh — Thu, 26 Apr 2012 12:46:36 GMT

ایستاد جلوی آینه. نشست جلوی میز توالت. دستی به ریشش کشید. انگشتهایش را لای موها انداخت. مثل همیشه به قهوه ای می ماند. آبشار مشکی بود، همیشه می گفت. شروع کرد به مرتب کردن. گیسو را انداخته بود یک طرف شانه اش و نرم نرم شانه می زد. نگاهی ناباورانه به چینهای صورتش کرد. به ابرویش دستی کشید و سعی کرد مرتب باشند. باز هم فراموش کرده بود کرم بزند، دستانش یادش آورد. دستهای کشیده سفیدش را لاک زد، صورتی خیلی نرم. فکر می کرد، نمی شد فهمید به چی؟ با خودش حرف می زد، آنقدر آرام که نمی شد شنید. ادکلن خوبی بود، تا حدی گران قیمت. بویش دوست داشتنی بود، شاید چون هدیه گرفته بود. وقتش بود، عقربه های ساعت دیواری یادش آورد. نگاهش به صفحه ساعت مچی بود و به تاپ تاپ دلش گوش می داد. روحش مثل کلمات درهم ریخته بود. حوصله راه رفتن هم نداشت، اما باید می رفت. باز جلوی آینه رفت. بلند شد و براندازی کرد. بدک نبود، جز رنگ پیراهن. راضی بود از خودش، با این مانتو و روسری. باید زودتر از خانه می زد بیرون. دستگیره در را فشار داد و مثل همیشه رفت بیرون. فکر نمی کرد به این زودی برسد. مثل همیشه زودتر رسید، چرایش را هم نمی فهمید. نگاهشان به هم گره خورد؛ قلبشان بیشتر. }...{ . از کنار هم گذشتند و هر کدام به سمتی رفتند.

تأثیر رسانه بر افکار عمومی با استفاده از روش تقویت افتراقی؛نمونه موردی قتل ندا آقا سلطان

4sogh — Sat, 21 Apr 2012 14:43:00 GMT

تأثیر رسانه بر افکار عمومی با استفاده از روش تقویت افتراقی؛

نمونه موردی قتل ندا آقا سلطان

مهرشاد شبابی

محمد آقاسی

چکیده:

این مقاله براساس نظریه تقویت افتراقی و برجسته سازی کوهن، قصد دارد تا نحوه انعکاس رسانهای غرب از قتل فردی به نام ندا آقا سلطان (فارغ از خود ماجرا) را بررسی و نشان دهد که رسانه ها با روش برجسته سازی و تقویت افتراقی چگونه از راهبرد شکلدهی افکار عمومی استفاده میکنند. به اعتقاد برنارد کوهن، ممکن است رسانه های امروزی نتوانند به مردم بگویند چگونه فکر کنند اما به جرأت میتوانند به مردم بگویند به چه چیزی بیاندیشند. مقاله حاضر حاصل تحلیل محتوای رسانه ای است كه به منظور بررسي شیوههای رسانه ای در تأثیر گذاری بر افکار عمومی خارجی و داخلی از جريان قتل ندا آقا سلطان انجام شده است. در این مطالعه برای شناخت شیوه های مختلف برجسته سازی در رسانه ها با توجه به تاکید بر موضوع قتل ندا آقاسلطان به جستجوی کلید واژه مربوطه در رسانه های مختلف در دوره زمانی یکساله خرداد 88 تا خرداد سال 89 با روش تحلیل محتوا اقدام نمودیم. يافته ها نشان میدهد خبر کشته شدن ندا در کل مجموعاً 1359 بار در روزنامه‌های معتبر آمریکا منتشر شد. عملکرد رسانهها از طریق برجسته سازی شامل پوشش خبری به خبر قتل و مراسم خاکسپاری و یادبود، تجمعات، تصویر سازی مطبوعاتي – رسانه اي، آثار هنری – رسانه اي، تندیس ها جوایز و یادبودها میشود. در بخش نتیجه گیری و بحث نیز به مقایسه عملکرد رسانه های غربی در دو مورد مشابه پرداخته شده است.

_{* * * * *}

کلیدواژه: برجسته سازی، بازنمایی، تقویت افتراقی، نماد سازی، روایت، تصویر سازی

دریافت متن کامل مقاله به صورت پی-دی-اف

عالم نـ رسیدن ها و جهان رسیدن ها(2)

4sogh — Sun, 08 Apr 2012 23:30:00 GMT

تقدیم به واله و دلداده شکیبا و خوش سودای امام شهید،

ناطق فقید، سید شهید، مرتضی آوینی

برای هر موجود عوالمی از وجود را می توان بر شمرد. از نگاه نافذ حکیم صمدانی ملاصدرای شیرازی، سه عالم كلي وجود تحقق دارد:

1) عالم محسوسات كه همان عالم دنياست و حادث، فسادپذیر و قابل رویت است.

2) عالم تخيلات، که سرشار از صور و نظیر عالم محسوسات اما عاری از ماده است.

3) عالم معقولات كه عاري از ماده و خواص مادي است.

انسان نیز از منظر او حقيقتي است كه بالقوه اين عوالم در او به همدیگر رسیده اند و او در میان این عوالم قرار گرفته است. از این رو سه نوع ادراك را که مقدمه مهمی برای شناخت است برای انسان می توان احصاء نمود:

اول) ادراك حسي: در اين مرتبه، صورت مدرَك در ماده وجود دارد و مدرك صورت را با هيئات مخصوص محسوسات در مي‌يابد.

دوم) ادراك خيالي: و آن ادراك شيء است با همان خصوصيات و كيفيات ادراك حسي، با اين تفاوت كه در خيال، مادة شيء براي حواس ظاهري حضور ندارد.

سوم) ادراك عقلي: و آن ادراك شيء است از حيث ماهيت آن به نحو كلي.

با این معنا شناسی می توان سه واژه را باز شناسی کرد. آنچه به عنوان واقعیت نام می بریم و می شناسیم به گروه اول متعلق است. مجاز که پایی در واقعیت دارد را عالم خیال راهبری می کند و حتی فضای مجازی امتدادی است از این ساحت وجودی انسان. حقایق و حقیقت عالم وجود هم در مرتبه سوم تعریف می گردد و توسط آدمی با ادراک عقلی، فهم می شود.

سوال اینجاست که با این تعاریف در نظام فلسفی جامعوی صدرایی فصل و وصل، نزدیکی و جدایی و عشق و نفرت چه جایگاهی دارد و او چگونه به این واژه ها معنا و مفهوم می بخشد؟ او بر عشق تاکید می کند و معتقد است:

«و نحن نشاهد ترتب هذه الغایات الی ذکرناها فلا محاله یکون وجود هذا العشق فی الانسان معدودا من جمله الفضایل و المحسنات لا من جمله الرذایل و السیئات.»

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد / عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

جلوه ای کرد رخت، دید ملک، عشق نداشت / عین آتش شد ازین غیرت و بر آدم زد

(حافظ شیرازی)

او از عشق دانی آغاز می کند و معتقد است عشق مجازی با فارغ کردن دل از حزن و غم غیر محبوب، جان را برای رویت جمال و جلال جل و اعلی مهیا می سازد.

سیه چشمی به کار عشق استاد / مرا درس محبت یاد می داد

مرا از یاد برد آخر ولی من / به جز او عالمی را بردم از یاد

(فریدون مشیری)

بررسی تفصیلی و تاکیدی او بر این مسأله عشق انسانی را به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم می کند؛ که عشق حقیقی را محبت به مبدا خلقت و دارای ابدیت و محبت به صفات و افعال او تفسیر می کند. این عشق مکان و زمان را در می نوردد و ظرفیت آدمی را وسعت می بخشد می کند دریایی. چرا ندارد و از ندارد و تا هم؛ و دل تنگی صفت بارز آن است که با متر و متراژ و فرسخ و هکتار نمی توان سنجیدش.

دلم رمیده لولی وشی است شورانگیز / دروغ وعده و قتـّال وضع و رنگ آمیز
فدای پیراهن چاک ماهرویان باد / هزار جامه تقوی و خرقه پرهیز

(حافظ شیرازی)

عشق مجازی نیز در منظومه فکری حکمت صدرایی به دو دسته نفسانی و حیوانی منقسم می دانند. عشق مجازی نفسانی حاکی است از همگن شدن نفس عاشق و معشوق در جوهر که بیشتر اعجاب عاشق به شمایل معشوق، که از نفس صادر است. در حقیقت توجه عاشق به لطافت و صفات نفس است. اما عشق مجازی حیوانی ریشه اش شهوت بدنی و طلب لذت حیوانی است. در این صورت بیشتر اعجاب و مفتون شدن عاشق به ظاهر، رنگ و شکل اعضای معشوق است که همگی جزو امور و مقتضیات جسمی به شمار می روند.

عشق مجازی نفسانی جزو فضایل متوسط است که صاحب آن بین عقل مفارق محض و نفس حیوانی قرار دارد و در میانه راه سلوک عرفانی قرار داشته و برای پاکسازی و صفا بخشی به دل و بیدار ساختن جان از خواب طبیعت و دریای شهوات به آن نیازمند است. در این جاست که گفته شده «المجاز قنطره الحقیقه» اما نفسی که به مرحله کمال و عقل بالفعل رسید و به عالم قدس متصل شده دیگر معنا ندارد که به عقب برگردد و به این عشق متوسط متوسل شود؛ زیرا پس از وصول به حقیقت برگشت به مجاز معنا ندارد. البته این در زمانی است که چهره ای برتر از چهره معشوق برای عاشق پدیدار افتد و با این ترتیب منطقی باید شهودی واقع گردد یا رشحاتی از عالم عقل بر روح عاشق فرو بریزد؛ که خود مرحله ای دشوار و محتاج به عنایت حق تعالی است.

عشق مجازی نه آنچنان ستودنی است و نه آنچنان تاکید شده و توصیه کردنی. یعنی اینگونه نیست که هر که در این کوچه معشوقه پای لنگ نهاد به انتهای عالی اعلی رسید. چه بسیار که در این مسیر از حق و حقیقت وامانده و از شریعت و طریقت جامانده اند. مجازی است که در عالم واقع رخ می دهد و برای ما که در عالم نـ رسیدنها زیست می نماییم «امر واقع»، اما می توان گفت اگر کسی را عارض شد راه نجاتی برای او هست.

سخن عشق نه آن است که آید به زبان / ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت

اشک حافظ خرد و صبر به دریا انداخت / چه کند سوز غم عشق نیارست نهفت

(حافظ شیرازی)

نکته پایانی را در آیات نورانی قرآن برگیریم که فرمود: «کل شیء احصیناه و کتابا» و در کتاب دوست سخنی از «عین، شین، قافـ » نیامده و تمام از «حـ ب ب» سخن به میان آمده. آیا این پیامی در بطن خود ندارد. جناب عارف خبیر عین القضات همدانی شهیر در «تمهیدات» اش در بخش «کاشکی همه جهانیان عاشق بودندی» چنین بیان نموده:

«ای عزیز! این حدیث را گوش دار که مصطفی علیه السلام فرمود

من عشق و عف ثم کتم فمات مات شهیدا»

گویی عشق عفت می خواهد و یعنی جسمانی است و این محبت است که روحانی است؛ و شاید ادیبان و عارفان چاره ای نداشتند از استعمال عشق برای «اشد حب» اما در لسان قرآنی و روایی و ولایی تفاوتی ریشه ای و اساسی است میان «عاشق» و «محب».

پس خوشا به سعادت آن که محب مولا شد.

اندکی تاملات:

- بنا داشتم که برخی مطالب مربوط و مرتبط با تشکیلاتی عمل کردن را قلمی کنم که جور دیگر می چرخد و بنا به تئوریزه کردن عشق و عاشقی برداشته.

- خوشحالم از اینکه خوانده می شود این وبلاگ؛ حتی توسط غول کوچولویی که برایم مدام می نویسد: «یوهوهاها». این هم روزگار است دیگر، می گردد و می چرخد.

- شاید مدتی غاری پیدا کردیم و نیامدیم، بل بطلبندمان یک جای خوب.

یادی از سرزمین آب و آتش(6)

4sogh — Wed, 28 Mar 2012 01:28:00 GMT

برای ما که در میان مفاهیم مکتب اهل بیت علیهم السلام زیسته ایم، برخی جاها و شخصیتها، اعجاب برانگیزاند. علقمه و حضرت ابالفضل سلام الله علیه از سویی، تل زینبیه و وجود نورانی زینب کبری سلام الله علیها از سویی دیگر را می توان به نمونه یاد کرد.

***

توی هیات نشسته بودیم. بعد از مراسم بود و فردای عاشورا؛ و یکی از رفقای خیلی عاقل گیر داده بود به مداح هیات که روضه خوانده شده دروغ بوده و قس علی هذا. پسر خوبی بود و هست اما ناراحت شدم از این قضاوتش و جریانی که راه افتاده و شبه روشنفکرهای مثلا مذهبی افتاده اند به جان همین هیاتها که تا دیروز هم کلاهشان می افتاد به زور آنجا می آمدند. لهوف مرحوم سید ابن طاووس دستم بود. اشاره کردم که نمی دانم روضه چه بوده و چه خوانده شده، به اشاره گفتند. برایش از این مقتل گفتم که خیلی مختصر و مجمل است و در عین حال بسیار مهم و معتبر، و اینکه اگر از آن برایش مطلب بیاورم قبول می کند؟ می شناخت، هم مرا و هم کتاب را؛ قبول کرد. دست بر قضا روضه مربوط می شد به وجود مقدسه و مجلله زینب کبری سلام الله علیها، قسمتی یک خطی را نشان دادم که زیرش با مداد به سنت مالوف علامت خورده بود و گفتم برایش که تازه مشتی است نمونه خروار و نمونه هایی هم هست که نه جرات دارم بگویم و نه برایت بیاورم. خواند، سرش را بالا گرفت و مبهوت نگاهم کرد و هی گفت: «وای...وای...وای...وای...وای...وای...وای...» بچه ها کمکش کردند که آرام شود. امسال که دیدمش به مزاح گفتم: «روضه که نمی خوای» (حضرات خیلی جو زده ها هم لطفا بل نگیرند. نه خوانده تا به حال کسی اینها را و نه یه کسی می دهیم بخواند و نه ما جرات کردیم جایی نقل کنیم. پس شروع نکنید که روضه مکشوف شد و ال و بل. ما را رها کنید در این رنج بی حساب... )

***

تالی تلو صدیقه طاهره سلام الله علیها، سرالاسرار پدر و داشتن مقام خواهری آقایان جوانان بهشت، به اندازه کافی رتبه معنوی این بانوی مخدره را بالا می برد. سخت است از بانو گفتن و نوشتن، بس که شباهت دارد به مادر. و شاید از این رو است که نمی شود- یا لااقل بنده عاجزم- از خیمه گاه و تل و مقتل گفت و نوشت. حیفم آمد که در شب میلادش از مواهب بی شمارش در عام تشکر نکنم و به خودم و دوستانم عظمت و رافت بی حسابش را یادآور نشوم. سخن زیاده گفتن گزافه گویی است و شب عید را شام تار می کند. سکوتم گوینده تمام حرفها و یادآورنده خاطره ها.

یادی از سرزمین آب و آتش (5)

4sogh — Wed, 21 Mar 2012 01:24:22 GMT

حتی گفتن برخی حرفهای خوب هم بدآموزی دارد. مثل اینکه بگویی در حرم علی بن موسی الرضا علیه السلام، در صحن انقلاب اسلامی و مشهور به صحن «سقاخونه اسمال طلا» برو سر قبر عارف مرحوم نخودکی اصفهانی - اعلی الله مقامه الشریف- را سیری بکن و ... البت هرچه گشتم و گردیدم نفهمیدم چرا و چگونه این بنده پاکباز خدا به این امر شهره شده و پر بیراه هم نیست.

یا دوستان و یاران- که دیگر اندرکس نمی بینم کسی- خوب می دانستند که اگر بخواهند بدانند مشهد هستم یا نه، نیازی به تلفن و پیامک و رایانامه-ایمیل خودمان- نیست. کافی است یک تِّّک پا تشریف بیاورند صحن بی نظیر گوهرشاد و چشمی بچرخانند همان سمت شمال غربی که همیشه می ایستم. این بر می گردد به دوره ای که حضرتش خیلی عنایت داشت و اردوهای دانش آموزی و دانشجویی ما هم به راه بود. الان که بار دنیایی سنگین شده و ... . البته هنوز بهترین جای ورود برایم همان صحن است. راستش اوایل این صحن گوهرشاد را می گفتم صحن «دونفریها» بس که زوجهای جوان همه قرار مدارشان را آنجا سر هم می کردند. بعدها البت عوض شد نگاه کج و کوله مان به این فضا، اما فراموش نمی شود کرد خنده بازاری که داشتیم از حالات و سکنات بندگان خدا.

یادش به خیر در سفری هم قصد کردم که با شاعر شیراز، حافظ لحن آواز باشم. از صحن جامع رضوی گرفته تا بالا سر حضرت دم به دم فال می گرفتم و می نوشتم کنارش که به چه تاریخ و چه نیتی. جالب بود، بی آنکه حجتی شرعی برای این کار بتوان تراشید و یا قابل توصیه باشد. شاید بدآموزی داشته باشد گفتنش، اما هر چه باشد خاطرات دوران جاهلیت اولی است. می گذرم که چه شعرها نگذاشت توی کاسه ما.

***

حالا همه بدآموزیها هم بد نیست شاید. نمی دانم، کلا در مقام نمی دانم قرار گرفته ام با این اوضاع و احوال. در کربلا بار اولی بودیم، تنها. حوالی ظهر که رسیدیم به سرم زد بروم کنار علقمه. هنوز نرفته بودیم زیارت. سرزمین عجیبی است. بدجور می گیرد آدم را و شاید ول هم نکند که خدا کند اینطور باشد. خواستم که راه بیفتم از هتل محل استقرار، هرچه کردم که تنها باشم جوان عرب عراقی نگذاشت. پرسیده بودم که علقمه کجاست و چطور باید بروم آنجا و از اینجا بود که به اصرار می خواست همراهی کندم.

به فارسی گفتم: «این همه دویدیم تنها باشیم، نمی زاریها.» لبخند عربی تحویلم داد. نگران بود اتفاقی بیفتد از دست امریکاییها و بمب گذاریها یا چیزی شبیه به این و نمی شد بهش فهماند که بادمجان بم آفت ندارد. راه افتادیم از پی هم، و من حوله به دست. به دست و پاشکسته عربی حرف می زدیم با هم. فهمیدم یک سال تفاوت سنمان هست و بنده بزرگتر. سیگار می کشید و مشتاق بود چکار دارم آنجا. از شنیده های اساتید مکرمم گفتم که خیلی خاصیت دارد غسل در آن، به جهت معنوی و بعد رفتن به حرم. سری تکان داد و حرفی نزد و نگاهم را تنها گذاشت که خیابانها و کوچه ها را می کاوید.

کربلا نسبت به نجف شهر زنده تری بود از جهت تمدنی و باطنی اش را نمی توان فهمید که شهر امن و امان و ایمان است و بلدی طیب و طاهر. کمی که راه رفتیم و از حیطه و محدوده حریم امن خارج شدیم جوانها گروه گروه در مغازه ها بودند که سرشان را گرم کنند با بازیهای مختلف؛ از فوتبال دستی گرفته تا بیلیارد، کمتر از یک کیلومتری حرم جوانها را به خود می خواند. کنجکاو شدم که فتاوی علمای عراق در این باره چطور است و هنوز نیافتم. حتی مغازه های اجناس هم متفاوت بود و متعدد و متنوع. لوازم نظامی هم می فروختند، بیشتر یونیفرم نظامی و پوتین و جنگ افزار امریکایی.

***

در راه حدود ده دقیقه ای فکرم از علقمه چیز دیگری بود و نهر دیگری یافتم. به شدت آلوده و از آن هم شلوغ تر. نزدیک جایی که به زیبایی مقام صاحب الزمان علیه افضل صلوات الله می خوانندش؛ که ایرانیها به ویژه آنجا می آمدند و گروه گروه روضه و نوحه سر می دادند. از اول هم بنا نداشتم بدون لباس غسل کنم، اما جمعیت به آن زیادی و بسته بودن نهر و بیش از همه آلوده بودن و یا شاید تنها بودن، دلم را برای غسل صاف نکرد و به وضویی بسنده کردم. بعدها دیدم که شیخ جلیل القدر و محدث شهیر، صاحب مفاتیح الجنان چه تعابیری را برای غسل پیش از زیارت در علقمه داشته، آه از نهادم بلند شد:

« ... هشتم غسل به آب فرات است كه روايات در فضيلت آن بسيار است در حديثى از حضرت صادق عليه السلام منقولست كه هر كه غسل كند به آب فرات و زيارت كند قبر امام حسين عليه السلام را از گناهان خالى شود مانند روزى كه از مادر متولّد شده باشد و اگرچه گناهان كبيره بوده باشد و روايت شده كه خدمت آن حضرت عرض شد كه بسا شود كه ما به زيارت قبر امام حسين عليه السلام برويم و دشوار باشد بر ما غسل زيارت به سبب سرما يا غير آن فرمود كه هر كه غسل كند در فرات و زيارت كند حسين عليه السلام را نوشته شود براى او از فضيلت آنقدر كه بشماره درنيايد و از بشير دهّان روايتست كه حضرت صادق عليه السلام فرمود كه هر كه به زيارت قبر حسين بن علىّ عليه السلام برود پس وضو بگيرد و غسل كند در فرات ، برندارد قدمى و نگذارد قدمى مگر آنكه بنويسد حق تعالى براى او حجّه و عمره و در بعضى رواياتست كه غسل كن از فرات از موضعى كه برابر قبر آن حضرت واقع شود و خوبست چنانكه از بعضى روايات استفاده مى شود چون به فرات برسد صد مرتبه اَللّه اَكْبَرُ و صَد مرتبه لااِلهَ اِلا اللّهُ و صد مرتبه صلوات بر پيغمبر و آل آن حضرت بفرستد... »

هرچه از فرات و عطش و امام شهید و يارانش با لب تشنه در كنار آب فرات شنيده‏اى، مربوط به همان نهر علقمه است كه از فرات منشعب مى‏شود. فرات، رودخانه بزرگ و پر آبى است كه چند كيلومتر آن طرف‏ قرار دارد و مثل رود دجله از كوههاى تركيه سرچشمه مى‏گيرد و هر دو، پس از پيمودن صدها كيلومتر عراقی، در يك نقطه به هم متّصل مى‏شوند و آبهای خليج فارس را رنگ نیلی می زنند. محلّ برخورد و به هم پيوستن اين دو رودخانه را عجم «اروند رود» و عرب «شطّ العرب» نامیده.

***

از همیشه حسین-علیه افضل صلوات المصلین- و تا به حال حسین-علیه افضل صلوات المصلین- و برای همیشه حسین-علیه افضل صلوات المصلین- اما کارها که خیلی گره بخورد می رویم سراغ ابالفضل-سلام الله علیه- که حریمش پر پرواز می دهد برای رسیدن به حسین-علیه افضل صلوات المصلین- ؛ و حالا بعد یکسال و در پی مرور خاطرات به علقمه ات رسیدم که دستهایی خالی را با دستهای فضل و کرمت بگیری و پر نمایی.تحویل سال نود در نیمه شب حرم و امسال...

آینده انقلاب در دستان تابعین

4sogh — Sun, 04 Mar 2012 10:29:00 GMT

منتشر شده در پایگاه تحلیلی برهان - ۲۶/۱۱/۱۳۹۰ | کد: ۲۸۲۴

لینک اصلی مطلب را هم در اینجا ببینید.

1. تاریخ در مکتب اهل بیت صلوات‌الله علیهم اجمعین متفاوت از سایر نحله‌های فکری معنا و مفهوم می‌یابد. امیرمومنان علی علیه السلام می‌فرمایند: «اسْتَدِلَّ عَلَى مَا لَمْ یَکُنْ بِمَا قَدْ کَانَ، فَإِنَّ الاُْمُورَ أَشْبَاهٌ، بر پایه‌ی روی‌دادهای تارخی گذشته، در مورد آینده استدلال کن، چرا که جریان‌های تاریخی همانند یکدیگر است» و نیز می‌فرمایند: «وَ لَوِ اعْتَبَرْتَ بِمَا مَضَى حَفِظْتَ مَا بَقِیَ، اگر با چشم عبرت به تاریخ بنگری( با جمع‌بندی درست) آینده‌ات را پاس خواهی داشت». (نهج‌البلاغه، نامه 31)

2. در این نگره، چند ویژگی مهم را می‌توان مشاهده نمود. از جمله، هدف‌مند بودن تاریخ و نیز، پویایی و تکرارپذیری آن، در نتیجه می‌توان با تکیه بر گذشته، بر روی‌دادهای جدید فائق آمد. با این تعریف، تاریخ تنها نقل تک خطی روی‌دادها نیست، بلکه با استفاده از ابراز جانبی–مثل استفاده از احادیث-می‌توان و باید آن را فهم نمود. متن زیارت عاشورا مؤید دیگری بر این مطلب است: «انّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ اِلى یَوْمِ الْقِیامَه» یعنی قیام بر ضد دشمنان حسینی مقطعی و دفعی نیست، بلکه همیشگی و همگانی است.

3. در میان مجموعه‌های گوناگون تاریخی، تاریخ اسلام به جهت ویژگی‌هایی منحصر به فرد و حضور انسان کامل در جامعه، برای ما شیعیان از اهمیت و موضوعیت خاصی برخوردار است. فراز و نشیب‌های طی شده و شخصیت‌ها و گروه‌های گوناگون آن برهه‌ی تاریخی را متمایز و متفاوت نموده است.

4. خداوند متعال می‌فرماید: «وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ» در این آیه به سه دسته از یاران رسول خدا (صلی‌الله علیه و اله و سلم) که مورد رضایت خداوند بوده‌اند، اشاره می‌شود که عبارت‌اند از: «مهاجرین، انصار و تابعین».

5. «مهاجرین» تازه‌مسلمانانی بودند که در مکه تحت فشار شدید کفار واقع شدند. در هنگامه‌ی هجرت تاریخی به مدینه، آنان به دنبال حضرت و برای نجات از فشارها و آزارها و اذیت‌های مشرکان و جهت تقویت دین نوپای اسلام، خانه و کاشانه و همه‌ی هستی خویش را رها کرند و با دست خالی به مدینه هجرت نمودند.

6. «انصار» دعوت‌کنندگان اصلی پیامبر خدا(صلی‌الله‌علیه وآله وسلم) به مدینه بودند و آمادگی خویش را برای هرگونه همکاری و همراهی با دین خدا و فرستاده‌اش اعلام نموده بودند. این‌ها با آغوش باز از مهاجرین استقبال نمودند و خانه و زندگی در اختیار آنان گذاشتند و به آنان همچون برادران خویش، کمک نمودند.

7. متأسفانه شکی نیست که از دو گروه پیش گفته، افرادی با نقشه‌ای از پیش طراحی شده، ضمن نفوذ در سیستم، پس از فقدان پیغمبر خاتم(صلی‌الله‌علیه وآله وسلم) اقدام به غصب مقام وصایت و تشکیل «حکومت جعلی عربی» بر پایه‌ی انگیزه‌های قبیلگی، به جای «حکومت اسلامی» با مایه‌های دینی نمودند. این امر اولین اقدام مشهود انحراف در میان دو گروه ویژه‌ی صدر اسلام بود. البته این انحراف بزرگ، با مقدمه‌چینی قبلی بود و بعدها، نمودهای متعددی از این گروه بروز کرد که در تاریخ ثبت شده است.

8. مهمترین انگیزه حرکت بر خلاف منش نبوی، مطابق آنچه در تاریخ ذکر شده است، دنیاپرستی این عده بود. وجود نورانی علی‌علیه السلام در خطبه مشهور «شقشقیه» پس از بررسی اوضاع سیاسی-اجتماعی حاکمیت مکتب خلفا، در علت‌یابی عمل نکردن آنان به اصول اساسی اسلامی می‌فرمایند: «وَ لَکِنَّهُمْ حَلِیَتِ الدُّنْیَا فِی أَعْیُنِهِمْ وَ رَاقَهُمْ زِبْرِجُهَا» زرق و برق دنیا چشمشان را پر کرد، و زیور و زینتش آنان را فریفت.

9. دنیاخواهی، نخ تسبیح اندیشه‌ی جبهه‌ی مخالفان تفکر حاکمیت اسلام ناب بود. از این‌رو گروه‌های متعدد و متنوعی را در کنار یکدیگر جمع نمود که چهره‌هایی نام‌آشنا و غلط‌انداز برای مردم داشتند. در این جبهه، مخالفان دیرینه‌ی پیغمبرخاتم(صلی‌الله‌علیه وآله وسلم)، آل امیه، اهل حقد و حسد نسبت به حضرت وصی علیه السلام، زورمدارانی چون عثمان و زرپرستانی چون طلحه و زبیر و اهل طمع‌هایی چون «ابن زیبر»، طالبان قدرت و حکومت‌هایی چون «ابوعبیده جراح» و «سالم مولای حذیفه» و کجروان اندیشه‌ای چون «ابوموسی اشعری» وجود داشتند.

10. علاوه بر نفوذ آشکار یهود و مسیحیت در دوران حاکمیت خلفا به سرکردگی «کعب الاحرار» و «تمیم داری»، مشغول شدن ذهن جامعه‌ی اسلامی به جنگ و کشورگشایی و فاصله گرفتن از ارزش‌های الهی، شیوع خرافه‌گرایی و قصه‌پرازی، پرداختن به جنگ داخلی، ارزیابی شتاب زده‌ای از عملکرد این جبهه است. به عنوان نمونه‌ای کوچک، در جنگ تحمیلی جمل، آمار تلفات طرفین بین ده تا هفده هزار نفر، ذکر شده است و در جنگ نهروان، حدود چهار هزار نفر. علاوه بر این باید در نظر داشت که خسارات معنوی مهمی در این سال‌ها به جامعه وارد آمد که همه بر عهده‌ی جبهه مقابل عدل علوی است.

11. نکته‌ی مهم این‌جاست که ولی و حجت خدا تمام توان خویش را برای حفظ نیروها، و جلوگیری از ریزش‌ها انجام می‌دهد و از عدول آنها نسبت به اهداف ناخرسند و نگران است. این خود افراد هستند که با فاصله گرفتن از مبانی و مبادی، پا در مسیر انحراف می‌گذارند.

12. اما در مورد «تابعین» دو نظر موجود است. گروهی معتقدند این دسته، کسانی هستند که پیغمبر خاتم(صلی‌الله‌علیه وآله وسلم) را درک نکردند، اما به یاری معصومین شتافتند. گروهی دیگر بر این عقیده‌اند که این دسته تابع مهاجرین و انصار شدند. آنچه در این نوشته مدنظر است، رأی گروه نخست را مدنظر دارد.

13. کارنامه‌ی عمل تابعین از سویی درخشان‌تر از مهاجرین و انصار است و از دیگر سو اعجاب‌آور. چرا که سخت می‌توان ظهور نسلی را باور نمود که پیامبر را ندیده باشند، اما جانانه پا به رکاب ولی خدا حرکت نمایند. «عبدالله بن عباس»، «مالک اشتر نخعی» و «محمد بن ابابکر» را می‌توان سه چهره شاخص رویش یافته در کنار امیرالمومنین علی علیه السلام دانست.

14. تاریخ تکرار می‌شود و کربلا، بزرگترین صحنه‌ی آزمون خلقت است. تاریخ به ما می‌آموزد جز با معصوم با هیچ شخص و شخصیتی نمی‌توان و نباید عقد اخوت برقرار نمود و مصداق و میزان در همه‌ی امور پیروی از ولایت است. ابن‌عباس، در مقام یک مفسر و محدث، قریب به هفتاد و دو مناظره با سران جبهه‌ی معارض حکومت علوی دارد و رشادت‌های او در جنگ‌های سه‌گانه ناکثین و قاسطین و مارقین مثال زدنی است. اما در صحنه‌ی بی‌بدیل کربلا او که دارای توانایی آمادگی است هم از یاری سید و سالار شهیدان عالم باز می‌ماند و در آزمون بزرگ همراهی با حجت خدا مردود می‌شود؛ و در تاریخ موارد این‌چنینی وجود دارد.

15. صحنه‌ی مثال زدنی کربلا برای همیشه تاریخ کافی است و کربلا مختص مکان و زمان نیست. اگر خیل کسانی که حسین‌بن‌علی علیه السلام را به بیان یا با برهان می‌شناختند، در سویی قرار گرفتند، که یاریش نکردند و یا با او جنگیدند؛ عده‌ای به ظاهر و به عدد کم و کوچک اما به بزرگی تاریخ به یاریش شتافتند که از جهت سنی به عنوان تابعین و یا حتی تابعین تابعین محسوب می‌شدند. این در حالی بود که شاید هنوز شنوندگان نغمه‌ی جاودانی «حسین منی و أنا من حسین» به ظاهر زنده بودند.

16. انقلاب اسلامی ایران، در مدل ولایی مکتب اهل‌بیت صلوات‌الله‌علیهم اجمعین قابل تعریف است؛ چرا که مبانی و مشروعیت خود را از آن می‌داند و مطالبه‌ی مردمی هم از آن به همین منوال است.از این رو، عبرت گرفتن از گذشته، برای حفظ و ادامه‌ی انقلاب ضروری است. یک برش نظری برای آینده انقلاب اسلامی، توجه به ریزش‌ها و رویش‌هاست.

17. از ابتدای نهضت امام خمینی رضوان‌الله تعالی علیه، چه بسیار گروه‌ها و آدم‌هایی بودند که داعیه نزدیکی با مبانی و مبادی انقلاب اسلامی را داشتند، اما پس از مدتی جزء ریزش‌های تاریخ معاصر شدند. در این میان افراد در سطوح بالای حوزوی و دانشگاهی و مجاهدین و مبارزین انقلابی تا مسؤولان و مدیران بزرگ جامعه حضور دارند. لیست متنوعی که با کنار هم قرار دادن آن‌ها، مجموعه دنیاطلبان را می‌توان تشکیل داد. اما به‌راستی با این همه نیروهای مهم و متشخص که در سال‌های دور و نزدیک از دست رفته‌اند، آینده انقلاب اسلامی چگونه پیش خواهد رفت؟

18. تاریخ تکرار می‌شود. نه آن‌که آدم‌هایی مثل گذشته با همان ویژگی شخصیتی به وجود آیند و یا جریان‌ها و رفتارهایی درست مثل صدر اسلام برای ما به وجود آید؛ اما می‌توان با عبرت از گذشته آینده‌ی بهتری را در نظر گرفت. انقلاب اسلامی ایران، در آستانه‌ی دهه‌ی چهارم خویش علاوه بر پیمودن موج ترورها، جنگ تحمیلی اکنون با کهولت سن و یا خستگی و ریزش بخشی از انصار و مهاجرینش روبرو است. برخی از انقلابیون که حتی زندان‌های رژیم ستم‌شاهی را نیز تجربه کرده‌اند. در ضمن متأسفانه کادرسازی سیستماتیک و نظام‌مند و نیروسازی برای بخش‌های مختلف جمهوری اسلامی، با مشکل اساسی روبرو بوده که خود نقیصه‌ای در خور تأمل می‌باشد. با این شرایط، چرا نباید بیمناک بود؟

19. هرچند بسیاری از تجربه‌های جوان و ارزشمند در حیطه‌های مختلف رویش یافته‌اند و در روزمرگی‌های سیاست‌زده امروز گم شده‌اند. با این وجود، نشانه‌ها حاکی از آن است، همان‌طور که در دوران صدر اسلام تابعین، توانستند نهضت اسلامی را ادامه داده و از آن دفاع نمایند، تابعین انقلاب اسلامی هم تنها گروهی هستند که می‌توان بدان‌ها امید داشت تا از پیچ و خم‌های پیش رو عبور کنند. حماسه‌ی بزرگ نهم دی و حضور گسترده‌ی نسل سومی‌ها در راهپیمایی‌های بزرگ، بارقه‌هایی از وجود جریان تابعین انقلاب اسلامی است.

20. تابعین انقلاب اسلامی کسانی هستند که امام راحل عظیم‌الشأن و شهدای هشت سال دفاع مقدس را درک نکرده‌اند؛ اما در پای‌مردی بر سر آرمان‌های بلند ایشان، دشمن‌شناسی و دشمن‌ستیزی و اقامه‌ی کلمه‌ی حق در دنیا، کمر همت بسته‌اند. بزرگ‌ترین و مهم‌ترین ویژگی این دسته ی نوپدید، عدم رغبت به دنیا و مظاهر گوناگون آن است. عرصه‌های گوناگون علمی و اجتماعی شاهد چنین جوانانی است که با مجاهدت در راه خدا مشغولند. هرچند ممکن است نام آن‌ها در کنار بزرگان و نخبگان سیاسی اجتماعی دیده نشود و یا عده آن‌ها کم به گمان آید؛ اما تاریخ آینده ی انقلاب را همین نسل رقم خواهد زد.

21. تابعین انقلاب اسلامی را بی‌گمان با یک شعار مهم می‌توان شناخت. شعاری پیام‌گونه و به عمق تاریخ، که برآمده از شور و شعور دینی است: «انقلابی بودن مهم نیست، انقلابی ماندن مهم است»

عالم نـ رسیدن ها و جهان رسیدن ها(1)

4sogh — Tue, 21 Feb 2012 12:19:00 GMT

نپرسید چرا، می نویسم تقدیم به همه عاشقان اباعبدالله الحسین علیه السلام

جهان اجتماعي از طريق اراده و آگاهی افراد به وجود مي‌آيد و هيچ يك از انسانها به تنهايي جهان پيرامون خود را سامان نمي‌دهد. نظام‌هاي معاني از مشاركت افراد در هدف ها، آرمانها، ارزش‌ها، كنش‌ها و معاني پيوسته با يكديگر به وجود مي‌آيد. هر يك از ما همواره در جهاني ديده مي‌گشايد كه پيش از او توسط گذشتگان پديد آمده است. در اين جهان باورها، عقايد، ارزش‌ها، مقررات، هنجارها، نهادها و محصولات و صنايع فرهنگي و تمدني از پيش شكل گرفته است.

هر جهان اجتماعي همان‌گونه كه با مباني و علل وجودي خود پديد مي‌آيد، معلول‌ها و لوازم خود را نيز به دنبال مي‌آورد و به همين دليل، الزامات و پيامدهاي جهاني كه در آن متولد شده‌ايم، سايه خود را بر وجود ما مي‌گستراند. ما با آن كه جهان پيرامون خود را ايجاد نكرده‌ايم، يك كنشگر مستقل نسبت به جهاني كه در آن متولد شده‌ايم، نيستيم.

همیشه شاهد تزاحم جهان مختلف اجماعی با یکدیگر بوده ایم و امروز بیشتر از دیروز. پیرامون انسان امروز را امواج الکترونیکی فراگرفته که با داشتن یک دستگاه مبدل ساده، می توان آنها را تبدیل به تصاویر نمود. تصاویر ساخته و پرداخته افکار انسانها هستند و می توانند به مشرق فکری و یا مغرب اندیشه ای مرتبط باشند. پس علاوه بر وسعت دید، فهم آدم امروز را تصویری تر از پیش می توان دانست چرا که نسبت به قبل با تصویر بیشتری ارتباط بصری دارد. هرچه تصاویر آمیختگی بیشتری با هنر داشته باشد، قدرت تاثیرگزاری بیشتری دارد. هرچند امروزه بسیاری از تصویرپردازیها را به عنوان هنر می دانند و می نامند. اما خاستگا هنر چه ارتباطی با نوع تعامل ما جهانهای مختلف اجتماعی دارد؟

ملاصدرا برای آدمی سه قوا را در نظر می گیرد. قوه احساس که عالم مشهودات را درک می کند. قوه عقل که برای فهم عالم غیب مورد استفاده واقع می شود و مجرای ارتباطی ما با این عالم است و نیز قوه خیال که برزخ میان عقل و حس است. قوه خیال برهه لازمان و لامکان استفاده انسانی است که می توان انواع هنر انسانی را برآمده از آن دانست. چرا که قابلیت دارد به هر طرف که بخواهد برود. پای در حس داشته باشد و سر در گریبان عقل فرو برد. پس می توان هنر مشرق و مغرب را با قرار گرفتن در جایگاه خیال و نه بر بام خیال، مطالعه نمود.

هنر شرقی و یا به بیان بهتر هنر اسلامی که در جغرافیای فلات ایران به وجود آمده از خیالی سرچشمه می گیرد که تلاش می کند به نور عقل برسد. پس شیرین و فرهاد، وامق و عذرا و مجنون و لیلا، تنها یک ماجرای عشقی ساده انگارانه نیست. حکایت از سرگشتگی و گم گشتگی نوع بشر دارد که در شرق متولد شده اند. حکایت از جدایی و نای نی و سر تنها بودن در میان تن ها؛ و حکایت پیچیده دور شدن از اصل و اساس.

اما در مغرب زمین که پای در حس دارد و تجربه و عقل برهانی به فراموشی سپرده شده، خیال هنرمند به عالم محسوسات گام می نهد. آنچه او از عشق درک می کند و به تصویر می کشد، مبتنی بر غریزه هایی است که حس می شوند. پس تصویر او باید سرشار از رسیدن های محسوس باشد؛ و چون هنر خاصیت تفننی صرف پیدا می کند و به جای هنر تعقلی می نشیند، باید به گونه ای باشد که مخاطب نیز لذت ببرد. از این روست که به عنوان نمونه در سینمای مغرب زمین، رومئو و ژولیت هم باید به هم برسند و از هم لذت جسمانی برند. نوع بشر که محسوسات را بهتر می پذیرد و می طلبد، به سمت هنر تفننی مایل می شود و این یک رمز پرمخاطب بودن هنر غرب است. هنری که با استفاده از صنعت فرهنگ جهانی شده و تصویرهایی که با آموزش نهان و پنهان، ما را نیز کم کم ملزم به رسیدن می نماید؛ اما باید دانست آنجا جهان رسیدن ها و اینجا عالم نـ رسیدن هاست. آنجا جهان چون خود را محدود به دنیا کرده و اینجا عالم چون با عقبی فزونی یافته. ما با کدام جهان قد خواهیم کشید؟

دردسرهای عاشقی

4sogh — Sat, 11 Feb 2012 00:01:11 GMT

دو کلاغ سیاه عاشق هم شده بودند و هر روز روی سیم برق محله کنار هم می نشستند. اما رو از هم برگردانده و بی محل به یکدیگر، انگار نه انگار به هم دل بسته اند که هیچ، انگاری ردی از آشنایی هم میانشان نیست. نیمه یک شب سرد برفی دزدی آمد و سیم برق را کند و رفت و دو کلاغ هیچ وقت به هم نرسیدند.

پیام اخلاقی 1: روی سیم برق جای خوبی برای قرار گذاشتن نیست.

پیام اخلاقی 2: عاشق نشوید اگر توانید/ تا در غم عاشقی نمانید/ این است نصیحت آقاسی/ عاشق نشوید اگر توانید

پیام اخلاقی 3: خیلی به کلبه مجازی همسایه هاتون سر نزنید. چون هنرمندیهایی کم نظیر مثل این باعث نوشتنهایی نیمه شبانه اینچنین می شود.

پیام اخلاقی 4: در کل همه سرکارند، حتی خود بنده. سالهاست اینطوره.

پیام اخلاقی 5: نوشته ای چند خطی ننویسید که بعدش بخواهید این همه پیام بدید.

ترانه زمستانی

4sogh — Tue, 07 Feb 2012 12:23:27 GMT

چشمهای نرگسش

سکوت در من فریاد می کند

برای همیشه

رد نگاهش

نقش امتداد دلم می کشد

سپیده به سپیده

من

آهنگ حزین زرد پاییز

خوراک مورچه های خاک