جوانتر که بودم به سنگ قبر شهدای گمنام زل می زدم . ۱۶ یا ۱۷ ساله بودند تا نهایت ۲۷ و ۲۸.
با خودم میگفتم که تا هم سن آنها بشوم یک جوری ما هم هوایی می شویم. اما تمام شد .
آب پاکی هم روی دستمان ریختند.
خوشا به حال آنان که با شهادت رفتند.

خاضعانه سر بر آستان بلندتان می سایم
دعایمان کنید