مروري نوشتاري بر فيلم نفوذي/ منشر شده در شماره ۷۹ نشریه پنجره

سينماي دفاع مقدس از سه حيث براي ما داراي اهميت است. اول آنكه با آن توانسته ايم گونه اي بومي را بنيان نهيم كه بسيار هم به مولفه هاي فرهنگي ما نزديك است. دومين دليل اهميت در مهم بودن دفاع مقدس مستتر است و روايت آن دوران تاثيرات جدي فرهنگي ، از جمله بالارفتن هم بستگي اجتماعي را در پي دارد. سوم آنكه اين گونه سينمايي به خصوص در دوران اوج خود يعني دهه شصت توانسته تاثيرات برون مرزي داشته باشد و خود مي تواند راه مطمئني براي صدور پيامهاي ما به جهان تلقي گردد كه البته انجام اين امر منوط به آماده شدن شرايطي است.(بقيه در ادامه مطلب و لينك زير)

متن اصلي در هفته نامه پنجره

منتشر شده در شماره سوم ماهنامه صبح دوكوهه / بهمن ۱۳۸۹

«صدام حسين» پيروز جنگ هشت ساله اي بود كه با ايران داشت.او با رشادتها و جان فشاني افرادش و نيز با تدبير و از خود گذشتگي خود و خانواده توانست جلوي ملت و حكومتي بايستد كه انديشه اي جز جنگ نداشتند. آنچه مسلم است ايران خوي تهاجم را به وسيله رهبران مذهبي پرورش داده و جوانانش را به كام مرگ مي كشاند.

زود قضاوت نكنيد...(بقيه در ادامه مطلب)

... پس چه کسی حسین علیه السلام را کشت؟

دکتر محمدرضا جوادی یگانه- محمد آقاسی

 جمعیت کوفه در سال 61 هجری، حدود 60 هزار جنگجو و 80 هزار نفر خانواده آنها بوده است و مسجد کوفه در زمان ابن زیاد، 60 هزار نفر ظرفیت داشت (طرح تحقیق فیلمنامه امام حسین، ج 1، ص 354) کوفه در آن زمان، علاوه بر موالیان غیر عرب، شامل شیعیان، امویان و خوارج (و قلیلی سریانی و نبطی، و مسیحی و یهودی و مجوس) به همراه انبوهی از ابن الوقت ها بود، که همیشه به سمت آنکه بیش از دیگران قدرت و ثروت داشت، تمایل داشتند؛ آنها که به تعبیر فرزدق، قلوبشان با حسین بود و شمشیرشان با بنی امیه (قلوبهم معک و سیوفهم مع بنی امیه).

تعداد افرادی که با مسلم بیعت کردند، حداکثر 20 هزار نفر است، یعنی جمعیتی کمتر از یک سوم کوفه. البته این تعداد می توانستند با استقامت و تدبیر، حکومت کوفه را در دست بگیرند (کما اینکه در زمان مختار چنین شد)، اما در هر حال اقلیت بودند. از همین رو بود که در مکه و در سفر به سمت کوفه، بزرگان قوم (ابوبکر بن عبدالرحمان، ابوسعید خدری، طرماح بن عدی، عبدالله بن جعفر، عبدالله بن عباس، عبدالله بن عمر، عبداله بن مطیع و فرزدق) که امام حسین را نصیحت! می کردند، به او توصیه به احتیاط و پرهیز از اعتماد به عراقیان می کردند، و برخی (مانند عبدالله بن عباس) حتی از او می خواستند وقتی دعوت کوفیان را بپذیرد که آنها حاکم اموی را از شهر بیرون کرده باشند.  (بقيه در ادامه مطلب و لينك زير)

متن اصلي در هفته نامه پنجره

به لطف استاد عزيزم  دكتر محمد رضا جوادي يگانه نام بنده هم در كنار ايشان ،‌ براي مطلبي كه در شماره ۷۸ نشريه پنجره چاپ شده و مطالعه خواهيد نمود، قرار گرفته است. بدون شك همه زحمات متوجه ايشان است و بردن نام بنده هم از باب شاگرد پروري است. براي تشكر از ايشان و استفاده شما دوستان قسمت اول را در اينجا مي گذارم. اميدوارم مطالعه آن براي شما سودمند باشد. آقاي دكتر از شما هم صميمانه سپاسگزارم.

بازتابها را اینجا ببینید : خبرگزاری رسا  - بولتن نیوز 

مساله کوفی ما

دكتر محمدرضا جوادی یگانه - محمد آقاسی

حادثه کربلا ابعاد متعددي دارد و از مناظر متعددي نيز آن را بررسی کرده اند، که هر کدام بخشي از واقعيت را بيان مي کند. يکي از وجوه عظمت کربلا در آن است که در آن روز، بر پهنه زمين بزرگتر و برزگوارتر از حسين ابن علي (ع) وجود نداشت، و سر سوزن نقصي در رفتار او و همراهانش ديده نشد، هر چه بود، حماسه بود و شجاعت و کرامت و بزرگواري. سوي ديگر آن نیز امويان بودند که از هيچ خباثني فروگذار نکردند.

اما ماجرا، بعد میانه ای هم دارد و آنهم «کوفیان» است. و بخشی از اهمیت حادثه کربلا در این است که کسانی در قتل حسین دست داشتند که خود، از ایشان با اصرار و با نامه های فراوان دعوت کرده بودند که به کوفه بیاید و امامت ایشان را و رهبری کوفه را بر عهده بگیرد. و همین کوفیان بودند که امام را تنها گذاشتند (امام درمنزل زباله که خبر شهادت مسلم و هانی عبدالله بن بقطر رسید، فرمودند: «و قد خذلتنا شیعتنا» شیعه ما، ما را تنها گذاشتند. (طبری، ج7، ص 2987)) نهایت یاری کوفیان این بود که طبری می گوید: «تنی چند از پیران کوفه بر تپه ایستاده بودند و می گریستند و می گفتند خدایا نصرت خویش را ببار». (طبری، ص 2979)...                                         (بقيه در ادامه مطلب و لينك زير)

متن اصلي در هفته نامه پنجره

اگر عمري باشد و خدا بخواهد ،‌ پايان بهمن و اسفند امسال ،‌ حضورم در برنامه تلوزيوني «سلام تهران» يك ساله مي شود. دو شنبه هايي كه برايم خوشايند بود و بدون غيبت توانستم برنامه ام را اجرا نمايم. لينكي كه مشاهده مي كنيد مربوط به پايگاه اينترنتي برنامه است. در اين پايگاه صفحه اي با عنوان «روان شناسي اجتماعي» به بنده اختصاص يافته كه خلاصه برنامه ها را مي توانيد در آن ملاحظه كنيد. ممنون خواهم شد كه به اين صفحه سري بزنيد و در نظر سنجي هم شركت كنيد. در ضمن مشتاق شنيدن نظرات شما براي تكميل صفحه هستم.

«سلام تهران»

من ،‌ فرزندم و سينما - شش دي

من ، فرزندم و درسي كه دوست ندارد - سيزده دي

من ، فرزندم و دير خوابي - بيست دي

من ، فرزندم و كارنامه اش - بيست و هفتم دي